पण का ?

गच्चुन भरलेल्या, फार गर्दी असलेल्या बस मधे, ट्रेन मधे तुम्ही शिरता. मग बसण्यासाठी जागा पटकवण्याचे डावपेच आखु लागता.

चुळबुळ करणारा माणुस हेरुन त्याच्या बाजुला जावुन तुम्ही उभे रहाता, आता पुढच्या स्टॉप वर हा उतरेल व आपण बसु करुन.

नेमका तो सोडुन आजुबाजुचे सर्व जण उतरुन जातात, रिकाम्या झालेल्या जागा इतर जण अगदी बऱ्याच नंतर देखील चढलेले पटकवुन जातात.

राजाभाऊ शेवट पर्यंत उभे ते उभेच

पण का ?

टिकीटासाठी आपण लांबलचक रांगेत उभे असतो, नेमकी आपलीच रांग संथ गतीने पुढे सरकत असते. बाजुच्या रांगा भरभर संपत असतात.

आपला धीर संपतो, आपण धरलेली रांग सोडुन बाजुच्या रांगेत जाता, आपला नंबर लवकर लागेल करुन.

पण.

आता त्या नव्या रांगेचा वेळ मंदावतो. व तुमची मुळची रांग फार वेगाने पुढे सरकु लागते.

चरफडणे चरफडणे म्हणजे हेच का हो राजाभाऊ ?

VIVEK-UVAACH: Plain Truth about Bloggers' Lunch

VIVEK-UVAACH: Plain Truth about Bloggers' Lunch

केतकी जोशी

केतकी जोशी आणि वैभव आरेकर - २२-१२-२००९

अद्वैता माने - पुणे - कल के कलाकार संगीत संमेलन

काही कार्यक्रम चांगले लक्षात रहातात.

अद्वैता माने यांचा कार्यक्रम १९-१२-२००९ ला आहे.

त्या गुरुवर्या श्रीमती योगीनीजी गांधी यांच्या समवेत ओडीसी सादर करणार आहेत. दुग्धशर्करा योग.

हा कार्यक्रम चुकवुन चालणार नाही.

(बायकोचे भडकणे तर काय नेहमीचेच. )

डॉ.वैशाली देशमुख - औरंगाबाद - कल के कलाकार संगीत संमेलन - २००८

परत यांचे गाणॆ १३-१२-२००९ ला स्वामी हरीदास संगीत संमेलनात आहे.

स्वामी हरीदास संगीत संमेलन

वर्षभर राजाभाऊ ज्याची वाट बघत असतात ते स्वामी हरीदास संगीत संमेलन येत्या शनिवार दि. १२ पासुन २३ तारखेपर्यंत सुरु होत आहे.

स्थळ - विद्यापिठ विद्यार्थी भबन. B रोड, चर्चगेट. वेळ रोज संध्याकाळी ६.१५ वाजता.

दरोरोज ५-६ कलावंत.  देशभरचे तरुण , कल के कलाकार आणि त्या सोबत जेष्ट कलावंत देखील.

१२ ते १७डिसेंबर  - कंठ आणि वाद्य  संगीत.

१८ ते २३ - नृत्य.

हे सभ्य गृहस्थ कोण आहेत आणि राजाभाऊंच्या इमारतीत काय करत आहेत ?

बाईक वरुन येणे, खाली उतरणे आणि दुकानात संगणक घेण्यासाठी  शिरणे.

दोन मिनीटाचे काम आणि ते करायला सबंध दिवस. 

रॉकेटसिंगजी, आपका ही इंतजार हो रहा है

कधी तरी

कधी तरी टोपणनावांने लिहिणाऱ्याला मग त्या नावाचा कंटाळा येत असेल का ? आपले खरे नाव आता समोर यावे , त्याच नावाने आपण लिहावे असे वाटत असेल का ?

बिझी बी, तंबी दुराई, ब्रिटीश नंदी. काही काळानंतर मग त्यांचा खरा चेहरा समोर येतो. वाटते ही लोक एखादे टोपण नाव घेतांना काय विचार करुन ते निवडत असावे ?

लग्नात किती कोटी रुपये खर्च ?

काय हो राजाभाऊ , डीएसकेंनी आपल्या मुलाच्या लग्नात किती कोटी रुपये खर्च केले असतील ? नाही म्हणजे गावजेवणच घातले म्हणायचे की. शनिवार, रविवार दोन दिवस हा सोहळा चालला होता ना. काय तो थाट, काय ती खाद्यपदार्थांची रेलचेल, काय ते कार्यक्रम.

आणि मला एक सांगा राजाभाऊ , आता मा. गोपीनाथ मुंडेंसाहेबांच्याकडेही लग्न आहे म्हणे , मग  त्यात ते कितीसा खर्च करणार असतील व या पैशाच्या उधळपट्टीबाबत त्यांच्या विभागातला गरीब शेतकरी काय विचार करत असेल ?

gappa: Out to lunch ....

gappa: Out to lunch ....

ब्लॉगवर तर नेहमीच भेटणॆ होत असते , पण ते ब्लॉगर जर प्रत्यक्षात एकामेकाला भेटले तर ?

जेवण हे तर केवळ निमित्तमात्र . एकामेकांशी खुप गप्पा मारणॆ हेच एकमेव उद्देष्ट.

पहिल्यांदा जेव्हा एक वर्षापुर्वी आम्ही भेटलो तेव्हा प्रत्येक जण एकामेकाला अनोळखी होता.

बोलबोलता एक वर्ष झाले, या दरम्यान तीनदा आम्ही सर्वजण भेटलो, एकत्र जेवलो, खुप गप्पा मारल्या.

या वेळी हे सर्कल वाढवले तर ?

आमच्या मॅडमनी या भेटीचे एवढे सुंदर वर्णन केले आहे की आता राजाभाऊंनी या वर काहीही लिहु नये.

एखाद्या जेष्ठ गवयाने महफिल येवढ्या उंचीवर नेवुन ठेवली असते की मग त्यानंतर कोणीही गावु नये तसेच.

वाडा दुबई मधला

तुलना याची करावी आपल्या पुण्यातील वाड्यामधल्या चौकाशी.

धुके, धुके आणि धुके , धुक्याची चादर ओढुन पहुडलेले पुणॆ

वेळ सकाळाची ९ वाजता.

सकाळाचे दहा वाजले आहेत

एरवी्च्या वेळी

मुंबईमधे सर्व उपहारगृहात मराठी भोजन मिळालेच पाहीजे (अगदी कोहीनुरमधे सुद्धा )

मुंबईमधे सर्व उपहारगृहात मराठी भोजन मिळालेच पाहीजे (अगदी कोहीनुरमधे सुद्धा )

ठाकुरद्वारी तांबे, श्रुधाशांती, गिरगावात कोल्हापुरी चिवडा, दादरला तॄप्ती . बस्स यादी संपली. एका हाताच्या बोटावर मोजता येइल येवढ्याच उपहारगॄहात महाराष्ट्रीय भोजन , थाळी मिळते.

("दिवा महाराष्ट्राचा " मधेही बहुधा मिळत असावी. पण येथे जेवायल्या गेल्यानंतर खिसापाकीटात "मशाल" पेटायची करुन राजाभाऊ अद्यापी गेलेले नाहीत. )

जर का उपहागॄहात मराठी भोजन मिळाले नाही तर राजाभाऊ त्या उपहारगृहावर बहिष्कार घालतील, तेथे ते .

जेवायला जाणार नाहीत असा सज्जाड दम ते सर्वांना भरत आहेत ..

हवा कशाला तो महाल ते उंची शयनकक्ष आणि त्या मऊ गाद्यागिरद्या ?

(खर म्हणजे आपल्यासाठी ही शरमेची गोष्ट आहे. आपले राज्यकर्ते अजुनही यांच्या सारखे झोपलेले  नव्हे झोपेचे सोंग घेतलेले आहेत. )

मुंबई जागी होतांना.

चोराच्या हाती लंगोटी. तसे राजाभाऊंच्या हाती " ते " आज पहाटॆ काही सापडले नाही तेव्हा मग त्यांनी ...

ते लक्ष ठेवुन आहेत

राजाभाऊंच्या हाती अगदीच काही लागले नाही असे नाही. कोठेतरी कोणीतरी त्यांना सापडले की.

ते लक्ष ठेवुन आहेत .

Mackenna's Gold चित्रपटात सोन्याची खाण मिळण्याच्या आदल्या रात्रीचा प्रसंग आहे. तो रेड इंडियन सुर्य केव्हा उगवतो याची प्रतिक्षा करत रात्रभर आकाशाकडे एकटक डोळे लावुन बसलेला.

तसच रात्रभर राजाभाऊ प्रतिक्षा करत बसले , पहाट केव्हा उगवते आणि आपण "ते"  चे फोटो काढायला केव्हा जातो याची.

पण सुर्यदेवतेने त्यांची आज निराशा केली.  ढगाळ वातावरण आणि त्यात पश्चिम दिशेकडॆ असणारे "ते" .

पण त्यांना आज जरी आकाशातला सुर्य दिसला नाही तरी मात्र त्याचे दर्शन झाले, अगदी रथात आरुढ होवुन "अरुण" भ्रमण करतांना. 

आणि त्याचे स्वागत करणारे "हे"

ते लक्ष ठेवुन आहेत.

या प्रियभाषीनीने राजाभाऊंनी चांगलच कामाला जुंपलय ( Well , he is enjoying it )

गरगॉयल वरचा http://vmoti.blogspot.com/2009/04/blog-post.html हा लेख वाचल्यापासुन त्यांना या गरगॉयल्सनी पछाडलय.

पायाचे तुकडॆ पडायचे वेळ आली आहे, मानेला कॉलर लावायला लागते की काय ?

गेले दोन दिवस ते बॅलॅड पियर, हुतात्मा चौक, फोर्ट , हॉनीमल सर्कल, बोरीबंदर परिसरात भटकत आहेत. या परिसरात मान वर करुन आकाशाकडॆ पहात रहाणारा एकादा माणुस दिसला तर खुशाल समाजावे , हेच ते राजाभाऊ.

रोजच्या दिसणाऱ्या वस्तु, वास्तु.  त्याची किंमत अतीपरिचयाने शुन्य. पण यांचीच जेव्हा एखादी जाणकार व्यक्‍ती नव्याने ओळख करुन देते ना तेव्हा त्यातले सौंदर्य कसे हळुवारपणे उलगडत जाते. 

अ.

  

जेव्हा

जेव्हा तुमच्या घरातले लहान मुल तुम्हाला ओळखायला लागते, तुम्हाला प्रतिसाद द्यायला लागते, तुम्हाला बघुन तुमच्याकडे झेप घ्यायला लागते तेव्हा ......

दिवसभरातला सारा शीण, थकवा, ताण बघता बघता गायब व्हायला लागतो.

On the Wall . 26/11/2009 - Mumbai

आपल्याच वाट्याला का ?

कडाक्याच्या थंडीचे दिवस. मध्यरात्री रेल्वे स्थानकावर ट्रेन पोहोचते, बाहेर त्या गाडीला जोडुन असलेल्या राज्यपरीवहान मंडळाची, शेवटची बस पकडण्यासाठी तुम्ही जीवाचा आटापीटा करता. धावत जावुन ती बस पकडता. बस मधे शिरणारे तुम्हीच पहिले. मनासारखी सिट पकडता, मागुन धाडधाड सर्व माणसे बसमधे चढत जातात, एक दोन मिनिटात बस जॅम पॅक होते, उभे रहायला पण हात हलवायलापण इंचभर जागा नसते.

तुम्ही तुमच्या जागा पकडण्याच्या कौश्यल्यावर खुष होतात. इतरांची जरासी कीव करता.

बस सुरु होते, वेग घेते. बाहेरचा ठंडगार , बोचरा, गार वारा सहन होईनासा होतो.

तुम्ही खिडकी बंद करायला जातात.

नेमकी त्याच खिडकीला काच नसते. तुमचे गरम कपडे बॅगेत. बॅगेकडे पोचणे अशक्य.

साऱ्या  प्रवासात तुमची कुल्फी झालेले असते.

कधी तरी

पुर्वाच्या काळातले राज्यकर्ते वेश बदलुन राज्यात प्रजेचे हालहवाल जाणण्यासाठी फेरफटका मारायचे असे अनेकदा वाचनात येते. ( अलिकडॆ एकदा जनाब अंतुले व कै.प्रमोद नवलकर )

कधीतरी राज्यकर्त्यांनी रात्री आझाद मैदानावर फेरी मारावी.   कोण, कशासाठी उपोषणाला बसलय ? का बरे ही पिडीत जनता आपल्याला सरकारदरबारी न्याय मिळावा म्हणुन आपली गावातील घरदारे सोडुन येथे मुंबईत येवुन अशी रस्तावर का झोपली आहे ? काय त्यांच्या अडचणी आहेत ? त्यांची शिष्टमंडळे आपल्याला येवुन  भेटण्याऐवजी आपणच त्यांना जावुन भेटलो तर ? किंवा नुसत्या भावनांच्यावर राजकारण करत रहाण्याऐवजी आपल्या माणसांकरवी त्यांची विचारपुस केली तर,   त्यांचे बायकामुलासह येथे येणॆ, रहाणे सुसह्य व्हावे यासाठी काही मदत केली तर.

कधी कधी - बहारे हमको ढुंडॆगी ना जाने हम कहां होंगे ....

कधी कधी वाटायचे मरण कसे यावे, शांतपणे , गाढ झोपेत. नकळत, आत्ता या दुनियेत आहोत तर मधेच केव्हातरी नसावे.

पण आता वाटते ते जागेपणी यावे, शांतपणे , उशाशी लता असावी, स्वर्गीय स्वर ऐकत ऐकत गात्र शिथील होत जावी, समाधानाने निरोप घ्यावा.



http://www.youtube.com/watch?v=vBaV-KgfVnw - http://www.youtube.com/user/sdongaonkar मधुन साभार

लिहीणाऱ्याने लिहित जावे, वाचणाऱ्याने वाचत जावे, वाचतावाचता वाचणाऱ्याने आपल्या बायकोला फर्माईश करत जावे ...

आपल्याबरोबर जेवढा वेळ राजाभाऊ घालवतात त्याच्या पेक्षा जास्त वेळ ते त्यांच्या ब्लॉगवर घालवतात याचा त्यांच्या बायकोला भारी राग.

पण तिचे भांडण हे हलवायाबरोबर , त्यांच्या मिठाईबरोबर नाही आणि ब्लॉगविश्वावर तर नाहीच नाही आणि म्हणुन ते जेव्हा तिला एखाद्या ब्लॉगवर लिहिलेल्या खाद्यपदार्थाबद्दल सांगतात ना तेव्हा ....

http://rohinivinayak.blogspot.com/2009/11/blog-post_24.html

.