माझी एक वाईट सवय आहे, आयुष्यात एखाद्या गोष्टीत, कामात, कार्यात मी स्वःताला येवढे गुतुंन, गुरफटुन, झोकुन घेतो की कोठे थांबायचे ह्याचे भानच रहात नाही. शेवटी यातुन न थांबल्यामुळे मनस्तापच पदरी येतो. शारीरीक, आर्थिक व मानसीक या तिन्ही आघाडीवर. या माहिती मायाजालावर ही ब्लॉग लिहीताना केव्हा आणि कोठे थांबायचे हे पण कळलेच नाही. मला वाटते ती वेळ आता आली आहे. याच्या पुढे मी काही लिहीन असे वाटत नाही.
निदान तेवढा वेळ मी माझ्या दुरावलेल्या बायको व मुलासाठी देवु शकेन.
