आणीबाणी आणि पाकीस्तान

पाकीस्तान मधे आणीबाणी की मार्शल लाँ ? हां प्रश्न च फजुल आहे। या देशाचा इतिहास लक्षात घेता येथे लोकशाही कधीच रुजली नाही। ज्या पद्तीने येथे घटना घडत होत्या त्या वरुन आज तेव्हा उद्ध्या हे होणारच हुकुम्शः जेव्हा आपले आसन दळमळीत झाले तेव्हा hukumshah

संपादकांनो ज़रा जपून

बघा बघा आपल्या बायकोसाठी लोक काय काय करतात ते ! कसे लाड पुरवतात ते ! शिका शिका कायतरी त्यांच्या कडून ! कुठे ते नाहीतर कुठे तू। बायकोची एक साधी इचछा पूरी करता येत नाही । बायकोचे मन ओळखुन स्वताःहुन एखादी गोष्ट आणून देणे तर दुरच पण दाताच्या कण्या केल्या तरी मागितलेली वस्तु काहीतरी सुनावल्या शिवाय आणलेली नाही।

अग पण आज अचानक तुला झाले तरी काय ?

आयुष्य भर मला यामाहा वरुन फिर फिर फिरवालेत, मी कधी काही बोलली काय ? लोक बघा कसे आपल्या बायकोला कश्या कश्यातुन फिरवून आणतात। ते काही नाही , आत्ताच्य्या आत्ता उठा , यंदा दिवाळीला मला काय आणनार ते सांगा ।

अगपण कोठे इंद्राचा ऐरावत , आणि कोठे श्यामभटाचा तट्तानी ! चल आपण शबरीत जेवायला जावू या ।

(काल्पनिक )

संपादकांनो ज़रा जपून बातम्या दया। मेहरबानी खातिर। नाहीतर असे संवाद घरो घरी होवू शकतात।

सकाळ मधून
मुंबई, ता. - तुमच्या-आमच्यासारख्यांचे पत्नीवरील प्रेम किती असेल? तिला एखादा ड्रेस किंवा दागिना घेण्याइतपत! पण थोरा-मोठ्यांचे प्रेमही तेवढेच महान(ग)! लाख कोटी डॉलर संपत्तीच्या मालकाचे "धनी' असलेल्या मुकेश अंबानी यांनी पत्नी नीता यांना त्यांच्या व्या वाढदिवसानिमित्त भेट म्हणून दिले जेट विमान! त्याची किंमत आहे 2 अब्ज 40 कोटी रुपये (फक्त)... ......

संपादकांनो ज़रा जपून

बघा बघा आपल्या बायकोसाठी लोक काय काय करतात ते ! कसे लाड पुरावतात ते ! शिका शिका कायतरी त्यांच्या कडून ! कुठे ते नाहीतर कुठे तू। बायकोची एक साधी इचछा पूरी करता येत नाही । बायकोचे मन ओळखुन स्वताःहुन एखादी गोष्ट आणून देणे तर दुरच पण दाताच्या कण्या केल्या तरी मागितलेली वस्तु काहीतरी सुनावल्या शिवाय आणलेली नाही।

अग पण आज अचानक तुला झाले तरी काय ?

aayushybhar

स्वर्ग अवतरलाय कृषि महाविद्यालयात !

है अगर जन्नत तो यही है ! यही है ! यही है !! कृषि महाविद्यालयात आहे। (पुणे )

नंदनवन पहाण्यासाठी स्वर्गात जाण्याची , काश्मिरात , युरोपात जाण्याची गरजच काय ? सुरेख, विलोभनीय, रंगभरी, फुले, ओर्चिड , पहाण्याची इछा आहे तर सरळ कृषि महाविद्यालयात जावे, प्रदर्शन भरले आहे। देशाविदेशातुन जी काही फुले, ओर्चिड येथे आली आहेत त्याची सजावट पहावी , रुप न्याहाळावे , रंग, गंध, डोळ्यात , मनात भरून घ्यावा , स्वताःच्या सौख्याचा हेवा करावा, तृप्त मनाने , जड़ पावलाने परतावे। (आजचा शेवटचा दिवस )

(फोटो घरी परतल्यावर )

Westside

My son is very very happy for all the Diwali Shopping done at Westside in Pune . (Of cource me also )

It was a very good deal.

Every year I receive 20% discount coupon on my birthday during October from Westside. This year they have come out with a nice scheme. If you buy goods worth Rs.4000.00 , then you get Gift Voucher for Rs. 1000.00 for free of cost.

Initially I bought Cloths worth approx. Rs. 8200.00 . Net amount after 20 % discount was around Rs. 6550.00 . The person across counter suggested me to buy goods for another say Rs. 1900 , so that, I can avail of another gift voucher of Rs.1000.00, which I gladly listened to.

The end result was heart full of joy, hands full of bags, hole in a wallet with Rs. 8000.00 but half filled with Gift vouchers Rs. 2000.00

One more reason to visit Westside.

Thanks Westside for making our Diwali joyous.

होल्मस धूमकेतु

आज प्रथमच होल्मस धूमकेतु चे दर्शन झाले। ययाति तारकासंघाच्या बीटा तारया खाली ५ -१/२ वाजताच्या पोजिशन मधे हां होल्मस धूमकेतु दिसला। चार पाच दिवस वातावरण ढगाळ होते, आजा निराभ्र झाले। महोदयानी मस्तपैकी दर्शन दिले। अजुन त्याला शेपुट फुटलेले दिसत नाही। नुसताच पाढुरका ठिपका नुसत्या डोळ्याने सुद्धा दिसतो।

संपली ! शटर डावुन।

संपली।, आ ? अहो आत्ताशी कोठे सहाच वाजताहेत । दुकान तर आत्ताचे सुरु झाले , बंद व्हायला फार अवकाश आहे ना।
हो। पण मिसळ संपली।

मिसळ संपली हे ऐकायाची आजची तीसरी वेळ । (कशाला मी या बेडेकरांच्यां नादाला लागतो देव जाणे। )

अहो आम्ही खुप लांबुंन येतो, खास मिसळ खाण्यासाठी। तीसरी वेळ ही परत जाण्याची । प्रत्येक वेळी जाण्या येण्या साठी आमचे जवळ जवळ 150-२०० रुपये रिक्श्या साठी जातात , परत दोन तिन तास सहज मोडतात।

काहीच प्रतिक्रिया नाही।

आम्ही भुकेल्या पोटी परत।

सर्व प्रथम आम्ही एकदा रविवारी सकाळी ११ वाजता मुद्दामुन जगप्रसिद्ध मिसळ खायला बेंडेकरांकडे गेलो होतो, तेव्हाही हाच अनुभव घेतला होता।

मी सहजच बोललो, या पुणेकरांना " संपल" हां शब्द ऐकवायाला मोठे भूषण वाटते।

झाले। मालकांना त्यांच्या ग्राहकांना चार खडे बोल सुनावायाला एवढे शब्द पुरेसे होते।

कानाला खडा परत जाणार नाही।

न्याय

आता रात्री आपण बाहेर जेवुया का ?
नको ग ! सतत बाहेर जेवुन कंटाळा आला आहे , घरी करतेस का ?
बर पिठाले भाकरी बनावते - ती
..................
ही भाकरी घेवु का ?
नको । का बरे ? ती कड़क झाली आहे , मी खाईन।
अरे वा ! हां कुठला न्याय ? नवराल्यां तेवढे चागले सुरखे व आपण मात्र वाट्टेल ते ? आण ती येथे ।
( हे कळायला किती वर्षे जावी लागली ? )

जमेना

काही काही जागांचे, दुकानाचे, माणसांचे आपल्याची जमतच नाही. सबळ कारण असेलच असे नाही. पण नाही जमत.

गिरीजा, सिंहगड रस्तावरील मराठीमोळ्या पदार्थाचे उपहारगृह. नेहमीच खुप गर्दी असते. बहुदा रुचकर पदार्थ मिळत असावेत.

मागे कधीतरी पाहुण्यांना पिठलेभाकर आवडते, आवर्जुन घेवुन गेलो, संध्याकाळाची वेळ, उपहारगृहात धुपाच्या अगरबत्या जाळलेल्या. सर्वत्र धुर भरुन राहीलेला. वातावरण काहीसे उदासी, त्यांचे काही मन रमेना. न खाता बाहेर पडलो.

परवाचीच रात्र. उपहारगृहात दुरुस्तीचे काम चाललेले. स्वच्छते, अस्वच्छ्तेकडे जरासा कानडोळा ,
आज मला वाग्यांचे भरीत खावेसे वाटते. ती .
वाग्यांचे भरीत नाही. बर, भरली वांगी आणा, ती देखील नाहीत. वांग्याचे पदार्थ नाहीत.
काय खावु बरे, बर, मटकीची उसळ आणा.
ती सुद्धा नाही.

तेव्हढ्यात एक गॄहस्थ आले. तुम्ही त्या कोपऱ्यात बसता का ?
कुठे ? ते त्या तिथे . (त्या मेजा जवळ्च दुरुस्तीचे काम चाललेले. निवांतपणाच नाही. दुसरे ही कोणीच बसायला मागत नव्हते. अगदीच अडचणीची जागा )
नको हो.
हे टॆबल आम्हाला मोठा गॄप आल्यावर त्यांना द्यावे लागणार आहे. ( हे आधीच सांगता येत नव्हते. येथे बसु नका म्हणुन . जरा थांबा, जागा झाल्याबरोबर देतो म्हणुन, परत बाजुला इतर जण बसु शकत होती की )

तो, वैतागुन उठुन बाहेर निघुन आला, दुसऱ्यांदा, न जेवता. उपाशीपोटी, भुक मनात ठेवुन.

बर झाले , ती म्हणाली , तरी मी मनात म्हणात होते, येरवी स्वच्छतेचे भान पाळणारा तु . परत तुला काही बोलायची सोय नाही. म्हटले जावु दे, काय खातो ते खावु दे .

संवाद

काय ग तुझ्या मनात आपल्या नवऱ्याविषयी सर्वात जास्त प्रेम केव्हा उचंबळुन येते ?

त्याने विचारले .

खर सांगु, जेव्हा जेव्हा तु माझ्याशी चांगला वागतोस ना तेव्हा . ( क्वचीतच तो बरा वागत असावा)

आणि काय रे ! तिने विचारले, तुझी बायको स्वयपाकघरात काम करीत असताना, तिला बघताना तुला बरे वाटत असेल ना रे ? ( तिच्या स्वताच्याच स्वयपाकघरात ती मुक्क्तहस्ते, दडापणाशीवाय, क्वचीतच वावरत असावी )

मधे एक बोलका मुक संवाद.

शुक्रवार ते रविवार मजेत जातील रे , पण मधला हा काळ !

जान तेरे लिये ।

तेरे बिना जीना, नाकाबिले जीने का तसव्वुर है ॥

स्वातंत्र

सद्ध्या स्वातंत्र आम्ही मनमुराद उपभोगतोय. १९ वर्षे, जे मिळायला १९ वर्ष जावी लागली, क्षणिक का होईना, आठवडाभराकरता का होईना ,पण ते मिळालय, हे असे क्षण एकत्र कुटुंब पद्धतीत मिळणे कठीणच असतात, आधी वडीलधाऱ्याचा खडा पहारा , त्यात मग मुलाचा जागता. एकामेकासाठी वेळ काढणे, निवांतपणी, म्हणजे काय हे विसरुनच गेलो होतो, काल चक्क आम्ही उद्यानात फिरायला गेलो ,लग्नाआधी जायचो तसे, सिंहगड रस्तावर जपानी पद्धतीचे एक सुरेख उदयान बनले आहे, तयार होवुन जवळजवळ पावणेदोन बर्षे झाली असतील , नेहमीच्या रस्तावर असुन देखील काल पहिल्यांदाच गेलो.

(क्र.)

Diwali shopping at Laxmi Road.

It's mad mad mad World. Those punekar's must be crazy. (including me) . We went to Laxmi Road sunday evening for the deepavali shopping for my BIG BOSS.

Laxmi Road and all the shops on the road were overflooding with the human herd. Could not even enter some of the shops. Total sheer madness and total frustration. Even where we managed to enter , we found nothing great, just the usual stuff, prices jacked up for the season, what is available in Mumbai for Rs450.00 . found at the double price in Pune. She was rather disappointed.

So, this morning we went all the way to FabIndia and finally she managed to found quality products. ( Products and not product )

After all , if she is happy !!

What a way to start Vacation

I am on vacation. Friday evening we headed for our 2nd weekend home in Pune. We were supposed to catch Mahabus starting from Mantralaya to Pune at 6.00 p.m. After 45 mins waiting, we lost the Patience and decided to go to Dadar Asiad Bus Stand only to find out long very long queue. ( Even after 20-25 years of opening of this bus stand. concerned authorities have not been able to move out of this cramped place and shift to decent bus stand. ).

The next option was catching Mumbai-Pune Taxi from the Taxi stand opp. Asiad Bus Stand.

"Taxies are not available" That's the standard answer I have always received ,whenever I have tried to take the taxi. You have to wait. Then we went to Pune-Mumbai taxi Stand in Hindu Colony and hired all by ourselves, Indica Taxi, drop at my doorstep. ofcouce with extra charge, without any excuse of whatsoever from the operator's side.

That was the point , start of vacation in comfort.

All those years I kept on complaining about the food quality at Express way. This time we decided to stop at Bhagat Tarachand's newly opened restaurant on the Bharat's Petrol pump after Toll Naka at Talegaon and to my surprise I was taken aback with the excellent ,superb, very tasty food. It was around 11.00 pm. , the next night after Kojagiri Poornima, with full moon and pleasant climate. I ordered Makka de Roti, and Dal Fry , pipping hot, my wife and son went for Malai Kofta. The food was damn good. I am happy , we have found a strong reason to take a break on expressway.

Next day was devoted to Diwali Shopping Damaka. We had good reason to go for shopping at "Westside". I had received their 20 % discount coupon on my birthday, Plus the store is offering Rs. 1000.00 Gift coupon on the purchase of RS.4000.00

To avail the gift coupons for rs.2000.00 . we rather I spent Rs.10,000.00 under "shop till you drop dead " mania. Well no regrets.

Today is a shopping day for my big BOSS.

Omkar Dadarkar -Raga Bhatiar.

पैठणी- एक खोज

जी पैठणी आवडते ती परवडत नाही, जी परवडते ती आवडत नाही. हे एक फार मोठे त्रांगड होवुन बसलय. आता ही पैठणी घेण्याची हौस (माझीच) बहुदा, मला येवल्याला घेवुन जाणार असे दिसते.
आज खास वेळात वेळ काढुन, "न्यु वेव्ह पैठणी " तर्फे रवीन्द्र नाट्य मंदिर, प्रभादेवी येथल्या पु.ल.देशपांडे कला अकादमीत पैठणींचे खास प्रदर्शन आयोजीत केले आहे, त्यास भेट दिली. घेण्याचाच विचार करुन. नो डाउट, किंमती बघीतल्यावर जीभ बाहेर आली, पण आता भाच्याच्याच लग्नात मावशीबाय ला महावस्त्र हवच.

त्रिमुर्ती पासुन हा प्रवास सुरु झाला. जवळजवळ रु. ३६,०००.०० ने सुरु झालेला हा निर्देशांक रु. ११,०००.०० पर्यंत आला आहे, पाहु अजुन किती खाली उतरतोय का ?

या प्रवासात आता पर्यंत अंदाजे ५००.०० रुपये प्रवासखर्चासाठी संपले असावेत. तिच्या भाच्याकडुनच वसुल करायला हवेत.

Durgotsov

देवापुढे सर्वच सारखे ?

यांचे कॅमेरा देवळात नेलेले चालतात ? , त्यांचे देवावरोबरचे फॊटॊ उघड उघड प्रसिद्ध केलेले चालतात.?

दर्शनाला जाताना "प्रेस वाले" बरोबर ?

पण काय हो ?

पण मी काय म्हणतो नाना, बाटा, करोना, आदिदास, रिबॉक आदी चप्पल, बुट बनवणाऱ्या कंपन्या बंदबींद पडाल्या आहेत की काय ? का मुंबईत अचानक पादत्राणांचा दुष्काळ वगैरे तर पडला आहे काय ? आपण सर्वजण त्या एम.एफ. हुसेन ना हसत होतो ना , अनवाणी रस्तातुन चालतात म्हणुन. हल्ली अचानक रस्तातुन घावुक पणे , जथ्याजथ्याने चालणाऱ्यांची संख्या अचानक पणे कशी काय व का बरे वाढली आहे?

काय बर कारण असाव ?

All set for Dussehra Rally. -

श्री. ओंकार दादरकर.

जेव्हा दसरा पहाट, सुरमयी , स्वरमयी, झालेली असते तेव्हा ती आनंदमयी देखिल असते.
आज पहाटे ती सुखदायक करण्यासाठी कारणीभुत ठरले श्री. ओंकार दादरकर.
श्री. शशी व्यास, पंचम निषाद, यांनी पु.ल.देशपांडे कला अकादमीच्या प्रांगणात आज पहाटे "प्रातःस्वर" मधे श्री. ओंकार दादरकर यांचे गायन आयोजले होते.
अनेक वेळ, जायचे, जायचे, ऐकायचे आहे, करत श्री. ओंकार दादरकरंचे गाणे ऐकण्याचे राहुन गेलो होते. आज म्हटले ही संधी सोडायची नाही.
भटियार, अलेय्या बिलावल , पटदीप, जोगीया हे राग गावुन त्यांनी दसरा पहाट सुरेल केली.
धन्यवाद श्री. शशी व्यास, केवळ आपल्या मुळेच महिन्यातुन एकदा पहाटे, तरुणाई चे गाणे ऐकायला मिळते.

प्रिय डॉ. शुभा राऊळ, महापौर,

प्रिय डॉ. शुभा राऊळ,
महापौर,
मुंबई,

सप्रेम नमस्कार,

दसऱ्याचा शुभेच्छा.

पुढच्या दसऱ्याला झेंडुच्या फुलांचे, हिरव्या पानांचे तोरण केवळ आपल्या दाराला लावण्या पुरते मर्यादीत न ठेवता, हि हिरवाई, हा बहार आपल्या साऱ्या मुंबई मधे लावण्याचा संकल्प आज सोडुया व त्या साठी आपण पुढाकार घ्यावात ही विनंती.

काल " हिरव्या बोटांची महापौर " हा आपल्या कार्याची ओळख करुन देणारा लेख चतुरा मधे वाचला. संवेदनाक्षम एक डॉ. आम्हाला महापौर म्हणुन लाभले हे मुंबईचे भाग्य आहे. पण आपल्या कडे एखाद्या शहराची जबाबदारी असलेला एकच पदाधिकारी असल्याची घटनामत्क तरतुद नाही, त्यामुळे अनेक मर्यांदाच्या रिंगणात राहुन महापौरांना आपल्या अडीच वर्षाच्या कालावधीमधे काम करावे लागते. या कालावधीमधे एकाच्याच हाती विधायक कार्य होणे तसे कठीणच आहे.

आपल्या न्यूयॉर्क भेटीत आपल्याला तिथे ठायी ठायी दिसणाऱ्या ग्रीन झोन्सनी आकर्षीत केल्याचे वाचले, तिथे मुख्य रस्तावर झाडे नाहीत, तर रस्तांलगत ग्रीन पार्कस आहेत, दिव्याचा खांबावरही वेली सोडलेल्या आहेत, आणि दिव्याखाली झुडुपांच्या बास्केट्स ! आपल्या मते, मॉडॆल समोर ठेवावे ते समॄद्धी आणि हिरवाई जिथे संगतीने नादंते, अशा शहरच !

जर आपण, नागरीक व सरकारी यंत्रणा एकत्रीत आल्यात तर हे चित्र आपणही मुंबईत सहज साकार करु शकतो.

याची सुरवात आपण नर्दुंला टॅंक मैदानापासुन सुरु करु या का ? ही जागा बॄहन्मुंबई महानगर पालीकेच्याच मालकीची आहे. आपल्या बंगल्यापासुन पाच मिनीटाच्या अंतरावर आहे आणि मुख्य म्हणजे आपल्या रोजच्या जाण्यायेण्याच्या मार्गावर आहे.

शेजारच्या कोट्याधीश कि अब्जोपती देवाला ही आपण यात " स्वच्छ माझे अंगण " या योजने अंतर्गत सामील करु शकतो.

खास आपल्या निदर्शनास आणण्यासाठी या मैदानाची सध्याची दुरावस्ता सांगणारे फोटो काढले आहेत.

आपल्या नम्र,

लिहीणार - आपल्या शहरासाठी काहीतरी करण्याची तळमळ असणारा.

घटस्थापना

वाघेश्वरी - देवीला नैवेद्य दाखवण्यासाठी

देवीला खास खिचडीची वेणी - दादर मंडई तुन
घटस्थापना

Traditional Navratri Festival

गोडबोले स्टोअर्स तसेच पैठण्यांचे प्रदर्शन

दो दिवाने शहरमे, रानडे रोड पर, पैठणी ढुंडते है ! रानडे रोडवरील वैभब हॉल मधे पैठण्यांचे प्रदर्शन भरल्याचे वाचुन मोरु, मोरुच्या बायकोला म्हणा, बाई ग, ऊठ तयार हो, आज आपल्याला पैठणी आणायला जायची आहे. मोरुचीच बायको ती, दुसऱ्या क्षणी तयार, उगाचच तीची सासु तिला नाव ठेवत नाही, "भटकी, अक्खा दिवस भटकायला पाहिजे " म्हणुन !
खर म्हणजे तिचे हे एक जंक्शंनच झालेले असते, नवरा म्हणतो , अक्खा दिवस घरकामातच गुरफटलेली असते म्हणुन आणि सासु ?
पैठणी काही फारश्या भावल्या नाहीत, मग आपला नेहमीचा उपक्रम सुरु झाला, रानडे रोड वरुन, जवळपासच्या गल्ली, कुच्यातुन, फेरफटका मारायच्या. या प्रकारात प्रत्येक वेळी नविन जागा, ठिकाणे गवसत जातात. आज आमच्या समोर अवचीत आले ते डि.एल.रोड वरील "गोडबोले स्टोअर्स "

त्यांना वेध लागले आहेत ते दिवाळी फराळाचे. आपली सर्वांची दिवाळी लज्जतदार, चवदार, खास बनवण्यासाठी त्यांची लगबग चालु झाली आहे. दिवाळीच्या फराळाची आगावु मागणीची नोंदणी सुरु झाली आहे.
आकर्षण म्हणजे"अमेरिकेतील नातेवाईकांकरिता घरपोच फराळ हॅंपर पाठवले जाईल "
सद्ध्या पुरते अनारसे व शंकरपाळे घेवुन झाले.

पं.उल्हास कशाळकरांचे गायन

एन.सी.पी.ए चे भरजरी , मदहोशी माहोलात पं.उल्हास कशाळकरांचे गायन व साथीला पं. सुरेश तळवळाकरांचे तबला वादन ऐकण्यासारखे दुसरे सुख नसावे, प्रयोजन होते पं. अरविंद पारिख यांच्या वाढदिवसाचे निमित्ये. पण काल रात्री ह्या सुखाची प्राप्ती साठी फार मोठी किमंत मोजावी लागली.

आपल्या आवडत्या कलावंताचे गाणे सुरु होण्याआधी असलेल्या दुसऱ्या कलावंताचे वादन सहन करण्यासारखी शिक्षा नसावी ( माफी चाहता हु ! ही माझी वैयत्तीक मते आहेत ) . त्यात आधी सारंगीवादनाचा कार्यक्रम , जो टाळण्यासाठी मी कार्यक्रम सुरु होण्याची वेळ साडेसहाची असतांना सुद्धा जाणिवपुर्वक रात्री आठ वाजता स्थळी पोहोचलो , अरे रामा, ये क्या , अभी अभी आलाप सुरु हुवा ! मग बंदीशी गावुन दाखवायच्या, लोरी गायची, राजस्थानी लोकगीत सुनवायचे , मग त्यांचा , सर्वांचा अर्थ, गर्भीत अर्थ विशाद करुन सांगायचा, मग त्यातुन फुरसदीने अधुन मधुन सारंगीची त्याला जोड देयाची हा प्रकार. ( फिर से माफी चाहता हु !) हा सारा प्रकार मनाला पिडपीड पिड असता बाहेरच्या खुला वातावरणात आलो, आयोजकांनी मस्त पैकी केवळ चहापानाचीच नव्हे तर फराळाची उत्तम सोय केलेली होती . त्याचा माफक प्रमाणात न लाजता आस्वाद घेणे झाले. ( आधी कार्यालयात हाणहाण हाणाले होते, पोट तुडुंब भरलेले होते, पण गव्हर्नर ची गाडी भरल्या रस्तावर आली कि पोलिस कसा रस्ता मोकळा करतात तसेच काहीतरी )

इंतजारी, बेकरार, दरबदर संपले, अखेर जिस चीज़ का इंतजार था ते , पं.उल्हास कशाळकरांचे स्वर्गीय गायन सुरु झाले. राग हमीर, बसंतबहार , आणि डोलणारा मी. क्या बात है !

आयुष्यात असे सुखदायक क्षण फारच थोडे येत असतात . आता राह पाहणे आहे, कोजागीरी पोर्णिमेच्या रात्री दि,२५ ला पं.उल्हास कशाळकरांचे अंधेरी येथे भवन्स कॉलेजात तालाब किनारे प्रियजनासमवेत गाणॆ ऐकण्याचे. पुर्ण चंद्रमा गगन बिराजे. त्या आधी पं. नयन घोष यांचे सतार वादन ही ऐकायचे आहे. ते सुद्धा मला आवडतात बर का . त्यांचे तबलावादन ही बऱ्याच वेळा ऐकले आहे हो.

अशी कोजागीरी आयुष्यात पहिल्यांदाच येणार आहे. चंद्र आणि मनोचंद्र दोन्ही ही मनोमनी खुलणार आहे.

चांदनी रात मोहब्बत मे हसी थी "फाकीर "
क्यो भाई, चांदनी रात तो मोहब्बत भरी है !