अब भी एक उम्र पे जीने का न अंदाज आया । ज़िंदगी छोड दे पीछा मेरा, मै बाज़ आया ।।
Sunday, December 16, 2007
स्वामी हरीदास संगीत संमेलन
मग मी कशाकशाची खंत करु ? मला तर वळतही नाही आणि कळत ही नाही. काल स्वामी हरीदास संगीत संमेलनाच्या पहील्या दिवशी हि भावना फार प्रबळ होती. दोष असला तर माझाच. मीच त्या साठी काहीच प्रयत्न केले नाहीत. पण हे वैगुण्य कलेचा आस्वाद घेताना आड येवु नये म्हणजे पुरे. नाहीतर मला त्यातले काय कळते करुन कार्यक्रमला जाणेच झाले नाही तर जीवनातील अलौकीक अनुभुतीस मी मुकलेलो असीन.
कालच्या सत्रात सर्व प्रथम श्री देबासीश पटनाइक यांचे ओडीसी नॄत्य झाले त्यानंतर स्म्रिती मिश्रा व अमरसिंन्घा धनुजा यांचे कथ्थक , श्रीमती गीता राधाकॄष्णन यांचे मोहीनी अट्ट्म, अनुज मिश्रा यांचे कथ्थक, ऐश्वर्या राजगोपाल यांचे भरत नाट्यम, पं.कृष्णमोहन मिश्रा यांचे कथ्थक झाले.
Saturday, December 15, 2007
बुद्धीबळ
बुद्धीबळ मग ते पटावरचे असो का राजकारणातील असो. .
देव
आणखीन एका दुसऱ्या व्यक्तीची, ज्यानी मला माझा गमावलेला आत्मविश्वास मला परत मिळवुन दिला, आपल्या अतिशय चांगल्या वागणुकीतुन.
जीवनाच्या अनेक टप्पावर आपणास जेव्हा जेव्हा हे असे देव भेटतात तेव्हा आपण एका कडयाच्या टोकाला जावुनही, सुखरुपपणे माघारी पोहोचलेलो असतो.
Friday, December 14, 2007
जब जब फुल खिले तुम्हे याद किया हमने
गुजरात निवडणुक
सिद्धु गुरुजींचे लाफ्टर शोज - हास्य निर्माण करायचे हास्यास्पद प्रयत्न .
Thursday, December 13, 2007
अतिथी देवो भवः


Wednesday, December 12, 2007
ते रुपये गेले कोठे ?
विक्रम संशयाने वेताळाकडे पाहु लागला, कारण कोणी काही सुट देतो म्हटले की त्यात काही तरी खोट असणार हे नक्कीच. (* * Conditions Apply )
वेताळा मग आपला मार्गक्रमण करतांना वेळ कसा काय जाणार ?
अरे विक्रमा, आज तु माझ्या नव्हे तर भारताच्या पंतप्रधानांनी विचारलेल्या प्रश्नाचा जबाब द्यावा असे मला वाटते.
विक्रमाचे धाबे दणाणले. वेताळाला हाताळाणे सोपे आहे पण ? असा कोणता अवघड प्रश्न आपल्या पंतप्रधानाने विचारला आहे ? तो बुचकळ्यात पडला.
"आरोग्य आणि शिक्षण क्षेत्रासाठी केंद्र सरकारने राज्याला कोट्यावधी रुपये दिले. मात्र त्यातून राज्याचा विकास झालच नाही, ते रुपये गेले कोठे ?
विक्रमाने सवाल ऐकुन सुटकेचा निश्वास टाकला.
बा वेताळा, असला कसला रे सोपा सवाल विचारलास ? याचे उत्तर तर लहान पोरालाही ठावुक आहे. मग ते विचारणाऱ्याला ठावुक नसेल असे तुला प्रामाणिकपणॆ वाटते ? राज्याचा विकास होवो ना होवो, लाभार्थींचा विकास झाला न बास झाले. आणि मी असे ऐकले की तुझ्या पिंपळाच्या झाडाभवती यातुन बसण्यासाठी, सुशोभीकरणासाठी " पार " , "लादीकरण, वगैरे
विक्रमा, तु बोललास आणि मी हा चाललो.
स्वामी हरीदास संगीत संमेलन
स्वामी हरीदास संगीत संमेलन मुंबईत १५ डिसेंबर पासुन सुरु होते आहे. सवाई गंधर्व संगीत महोत्सव, गुणीदास संमेलन आदी संगीत महोत्सव खुप गाजतात, पण स्वामी हरीदास संगीत संमेलन, कल के कलाकार संगीत संमेलन सारखे कार्यक्रम उपेक्षीत रहातात याची फार खंत वाटते. केवळ संपुर्ण भारतातील अनेक शहरातुनच नव्हे तर परदेशातील तरुण कलावंत या येथे आपला कार्यक्रम करण्यासाठी येत असतात.
स्वामी हरीदास संगीत संमेलनात अनेक नामावंत कलाकार ही भाग घेत आहेत.
१५ डिसेंबर ते १९ डिसेंबर - ओडीसी, कथ्थक, मोहीनी अट्ट्म, भरत नाट्यम, कुचीपुडी, आदी नुत्य प्रकार
२० ते २४ डिसेंबर - शास्त्रीय गायन व वादन (सरोद, तबला, गिटार, व्हायोलीन, पखावाज्, सतार )
रोज संध्याकाळी ६ वाजता, रोज जवळ जवळ ६ कलाकार, आयोजक - सुर सिंगार संसद,
स्थळ - विद्यापिठ विध्यार्थी भवन , बी रोड, चर्चगेट, मुंबई.
माझा एक सहकारी नेहमीच उशीरा उशीरा पर्यंत कार्यालयात काम करीत बसायचा, मी त्याला नेहमी गमतीने म्हणायचो, अरे बाबा, लवकर घरी जात जा, नाहीतर तुझी मुले तुला काका म्हणु लागतील व तुझ्या शेजाऱ्याला बाबा. या संमेलनामुळे माझ्यावर ही वेळ येवु नये.
उमेदवारीची घोषणा
Tuesday, December 11, 2007
भुलभुलय्या मधील भुल
हीच ट्रिक फळी फिरवण्याची जादुगारही वापरतात.
पण हाच प्रयोग प्रत्यक्षात जर मानसतज्ञ, मानासीक उपचार करताना करायला लागले तर ? Duel Personality असणाऱ्याच्या हातात असे खरे शस्त्र द्यायला लागले तर ? किंवा अश्याच प्रकारचे धक्कादायक प्रयोग करायला लागले तर ?
चित्रपटात आपण काय मांडतो आहे याचे भान संबधीतांना हवे.
Monday, December 10, 2007
मी उतावळा नारद
प्रसंग दुसरा. विमानातील गॅंग वे. साहेबांनी आपला सुट काढुन तो प्रवासात जपुन ठेवण्यासाठी हवाईसुंदरीच्या हाती दिला. अर्धा मिनीटाचेच हे काम असावे. पण मग सुचना सुरु, अनुभव कथन चालु. गेल्या खेपेच्या प्रवासात आलेला अनुभव तिला साग्रसंगीत सांगणॆ, तिच्या कडुन प्रत्येक खिसा तपासुन घेणे, शायनींग शायनीग आणि शायनींग, आपल्या प्रभावी व्यक्तीमत्वाचा भक्ष्यावर एक प्रयोग. राव साहेब मागे रांग लागली आहे आम्ही सारेच जण आपापल्या आसनाकडे जाण्यासाठी ताटकळत उभे आहोत. आधीच विमान सुटायला चांगलाच उशीर झालाय. चला आता , आपले स्थान ग्रहण करा. मधेच एक शहाणे आपल्या मोबाईल वरुन घरच्यांची संभाषणात मग्न. पपा, मी विमानात शिरलो, आता जागेवर बसत आहे, साडे आठच्या सुमारास मुंबईस पोचीन, मग घरी येईन, इ.इ.इ. हवाईसुंदरीच्या मोबाईल बंद करा या सांगण्याकडॆ संपुर्ण दुर्लक्ष. भाऊसाहेब आपण किती महत्वाची व्यक्ती आहात. आता तरी सुचना पाळा.
घरी लवकर जाण्याची घाई. समोरच टॅक्सी उभी राहीली. आत एक तरुणी मोबाईल वर बोलण्यत तल्लीन, भाडे किती झाले माहीती करुन घ्यायची गरज नाही , एका हातात मोबाईल, सारे लक्ष बोलण्यात केंद्रीत, दुसरा हात पर्स मधे घालुन पैसे शोधण्याचा विफल प्रयत्न , पैसे काही सापडत नाहीत, बोलणे काही संपत नाही, मागचे गाडीधारकांचे कर्णॆ कोकलताहेत, मग ३०-३५ रुपयाच्या भाडे देणासाठी ५०० ची नोट , त्याच्या कडे स्वाभाविकपणे सुटे पैशे नाहीत, मग एका तोंडाने चालकाशी संभाषण, दुसऱ्या मुखाने मोबाईल वर. कसरत काही संपत नाही, मोबाईल काही सोडवत नाही.