Thursday, September 22, 2022

हिचकी

 महंगाईके जमानेमे ये चमत्कार ?


"हिचकी" ह्या रेस्टॉरंट मधे दर मंगळवारी १९९० च्या दशकातल्या भावामधे सर्व खाद्यपदार्थ मिळतात.


लुट लो, राजाभाऊ लुट लो.


दोन मॉकटेल्स

व्हे.क्रिस्पी 

व्हे.फ्राईड राईस

स्वीट ॲड सार ग्रेव्ही.


बिल फक्त रु. ५८८.००

महाराजा भोग

 गेले काही दिवस रात्रंदिवस राजाभाऊंचा डोक्यात सतत "राजा, महाराजा " हे दोन शब्द एवढे घोळत होते की जेव्हा आज भोजनमैफल कुठे जमवायची याचा विचार करताक्षणी त्यांच्या डोळ्यासमोर एकच नाव आले  ते म्हणजे " महाराजा भोग "

ही निवड अगदी चपखल जमली.  जिच्या साठी हा त्यांनी आज "अलविदा समारंभ " ठेवला होता तिला हे जेवण खुप आवडल्याचे बघुन आज राजाभाऊंना समाधान वाटले. येथे जेवण मस्तच असते. "महाराजा भोग " मधे जाण्याची ही तिसरी वेळ. 

आज येथले चार पदार्थ खुप आवडले.

डालपकवान, मेथीचे ठेपले, मिरचीचा फुलका, आणि मुगाच्या डाळीची खिचडी. येथेले वाडपीपण सेवेसी तत्पर असतात. पानातील एखादा पदार्थ संपतो नं संपतो तोच तो पदार्थ तुमच्या थाळीत पडतो. यांच्या सरबाईमुळेच मन प्रसन्न होवुन जाते.

त्यात परत आज " डालपकवान " होते.  ह्या योगायोगाचे त्यांना आश्चर्य वाटले. हा पदार्थ खायला जाण्यासाठी त्यांच्या एका स्नेह्यांनी त्यांना बोलवले होते.





मोदक

 Suranga Daté  यांनी मोदकप्रिय राजाभाऊंच्या एका पोष्ट वर चविष्ट कविता रचली आहे

राजाभौंनी हंड्ब्रेक सोडला , गाडी गियर मध्ये टाकली,

आणि एकदम थबकले ....

गूळखोबरं -किसमिस -इलायची च्या वासाने वेडे झाले

आणि क्लचवरचा पाय निघाला .....

हात हळू हळू डब्यापर्यंत गेले ,,,,,

मोद्क्मय मन ,

मोद्क्मय डोळे ,

मोद्क्मय नाक,

हात शिवशिवले .

अचानक विचार आला,

बाप्पा साठी किती लोक मोदक करतात ,

छोट्या मुलांचे प्रायोगिक मोदक ,

मोठ्या मुलीनी केलेले मोदकाचे मनापासून प्रयोग,

गृहिणीने केलेले उत्क्रष्ट जिन्नस,

काही कलाकृती, काही ओबडधोबड ,

काही श्रद्धेने काठोकाठ भरलेले, मुलांपुर्तेच पर्व्डलेले ,

आणि काही सज्जन गृहस्थांनी

आपापल्या दुकानात बायकांना मदत म्हणून ठेवलेले मोदक.

बाप्पा ला हे खाउ का ते खाउ , असे होत नसेल का ?

बाप्पाच्या तोंडाला पाणी सुटत नसेल का ?

हावरट उंदीरमामाना ब्रेक लाउन, बाप्पाने मनाला आवर घातला असेल.... 

राजाभौन्चा हात परत गाडीच्या चाकावर आला,

मोदकांच्या डब्यांनी सुटकेचा निश्वास टाकला ,

किल्य्या फिरल्या , क्लच दाबले गेले,

गाडीनी वेग धरला ,

आणि सर्व मोदक सुखरूपपणे वहीनीन्च्या पर्यंत जाउन पोचले..

दो आंखे बारा हाथ

 दो आंखे बारा हाथ. दोन. डोळ्यांचा तो धाक.

लालच. मोह. माया.

कोण बघते आपल्याला ? कोणाला कळेल ? काय बिघडते ? बाप्पा तर आपलाच आहे, तो समजुन घेइल. 

एकटे राजाभाऊ. गाडीत. सोबत चार. 

चार डबे . उकडीच्या मोदकांनी भरलेले. गरमागरम. नुकतेच असे तयार होवुन बाहेर पडलेले.

लालच. लालच. आत्ता. आत्ताच्या आत्ता. एकच फक्‍त एकच. कोणाला कळणार पण नाही. 

पण राजाभाऊंनी स्वःतावर ताबा ठेवला.

ते दोन डोळे कोणाचे ?




ले लो भाई चना ले लो

 ले लो भाई चना ले लो



माफक अपेक्षा

 कोणत्याही उपहारगृहात राजाभाऊ गेले की त्यांची एक माफक अपेक्षा असते. टेबल व बाक एकामेलाला जोडलेले नसावे, वेगवेगळॆ असावे. नाहीतर पंचाईत होते. टेबल आणि बाकामधे आपले पोट चेपुन चेपुन बसवायला लागते.

बकासुर ह्या एवढ्या मोठ्या पानावर जेवत असेल काय ?

 बकासुर ह्या एवढ्या मोठ्या पानावर जेवत असेल काय ?





तिवारी, एकाच वेळी दोन दगडांवर पाय

 एकाच वेळी दोन दगडांवर पाय ठेवायला गेलं तर अर्धवट उपाशी रहाण्याची पाळी येते.

ऑपेरा हाऊसला "तिवारी " कडे एक सामोसा खाल्यानंतर खस्ता कचोरी किंवा राज कचोरी ( नावात कदाचीत गडबड असेल ) खाण्याचं मनात होते. पण अचानक दुसऱ्या एका ठिकाणाची आठवण झाली आणि राजाभाऊ दुसरे काहीही न खाता तेथुन निघाले.

पण 

पण वेळेअभावी दुसरीकडे खाणॆ नाही जमले. दोन केळ्यांवर समाधान मानावे लागले.







तुका पाव होया का रे

तुका पाव होया का रे 

काळेभाऊ म्हणे "देवा मला पाव "

वत्सा, जा गोव्याला जा, पावच पाव खा , अगदी मनोसोक्‍त खा. 







भाजी व पाव

 राजाभाऊ पणजीत एका उपहारगृहात गेले. आजुबाजुच्या लोकांनी ही भाजी व पाव मागवल्याचे पहिले व राजाभाऊंनी तेच खाण्याचा निर्णय घेतला. आणि ते ह्या डिशच्या प्रेमात पडले.




Saturday, September 17, 2022

राजाभाऊ आणि गरमागरम पातोळी.

 जे जे आपल्या भक्ताला आवडते ते ते लंबोदराला आणि जे जे लंबोदराला आवडते ते ते त्याच्या भक्ताला, आणि म्हणुनच भक्ताला बाप्पा प्रिय असतात आणि बाप्पाला भक्त.

भक्तानी मनोकामना करावी आणि बाप्पानी त्याला ते मनोसोक्‍त खाऊ घालावे आणि ते ही गरमागरम.

राजाभाऊ राम मंदिर मधल्या सुरेख मुर्तीचे दर्शन घेवुन बाहेर काय येतात आणि समोरुन एक गृहस्थ हळदीच्या पानाच्या पातोळ्यांनी भरलेला थाळा काय घेवुन येतात.

गरमागरम पातोळी आणि राजाभाऊ.

राजाभाऊ आणि गरमागरम पातोळी.




कोकणस्थ

 केव्हातरी आपला अंदाज चुकला, आपल्याला जे वाटले होते ते चुक होते ह्याची जाणीव होते तेव्हाचा तो क्षण आनंदाचा देखील असु शकतो.

आज दुपारी राजाभाऊ आपल्या सहकाऱ्यांसमवेत "कोकणस्थ" मधे भोजन करावयास गेले होते. 

जेव्हा "कोकणस्थ" हे भोजनगृह उघडले तेव्हा राजाभाऊंच्या मनात एक अनिष्ट शंका होती, साशंकता होती,त्यांना भीती वाटत होती की आजुबाजुच्या धंदेवाईक बार कम रेस्टॉंरंटच्या गराड्यात हे मराठमोळं, गृहिणींच्या हातचे उत्तम, चविष्ट, घरगुती  जेवण मिळणाचे ठिकाण कितपत तग धरु शकेल ? त्यात परत ते जरा आतल्या बाजुला, त्याची जाहिरात नाही, हे आता किती दिवस चालेल ?

पण आज बऱ्याच दिवसांनी राजाभाऊं "कोकणस्थ" मधे जेवायला गेले तेव्हा ते खुप खुष झाले, आतली गर्दी पाहुन. जवळपासच्या कार्यालयातील कर्मचारी येथे जेवायला आले होते. बसायला जागा नव्हती.  एकंदरीत "कोकणस्थ" नी चांगले बस्तान बसवलेले दिसले, चांगले चाललेले दिसले. 

आता शाकाहारी जेवणाबद्दल परत काय बोलायचे. किती तारीफ केली तरी थोडीच.

राजमा, वडे, बटाटाभाजी, चटणी, श्रीखंड आणि बढीया वरणभात. साधे फोडणीचे वरण आणि उत्तम प्रतीचा तांदुळ असलेला भात.  

परत कधी तरी सहकुटुंब सहपरीवार  येथे जेवायला जाण्याचा बेत ठरतोय


(ही पोस्ट जुनी आहे. हे उपहारगृह अजुन चालु आहे का माहिती नाही. )








Wednesday, September 14, 2022

बारबेक्यु नेशन

आज दुपारचे जेवण "बारबेक्यु नेशन " मधे.

शाकाहारी माणसांसाठी हे बारबेक्यु नोहे करत राजाभाऊ येथे स्वखर्चाने जाणे टाळत आले होते. 

खावुन खावुन काय खाणार तर बटाटी, पनीर , अननस आणि आपलं इकडलं तिकडलं.

आज जाणे झाले. 

सुरवातीचे बारबेक्यु केलेले पदार्थ आवडले खरे पण मुख्यं जेवण तितकेसे मनास उतरले नाही. कदाचीत चमचमीत, मसालेदार पदार्थ त्यांना खावेसे वाटत नाही त्यामुळे असावं. 

पण छोटे छोट गुलाबजामुन , मकाई हलवा त्यांना फार भावला.

भजनलाल डेयरी

 भजनलाल डेयरी मधल्या गाईम्हैशी पण डेटॉलनी धुवुन काढत असतील काय ? 

केसरी खरवस, लस्सी , श्रीखंड आणि दही.

वरती कलाकंद , जरासाच , चाखायला.

कैलास पर्बत

 old post

आज राजाभाऊंनी विचार केला ते नाराज तर आपण देखील नाराज.  

आता ही नाराजी घालवायची कशी तर सिंधी पध्दतीचे जेवण जेवुनच. आणि मग राजाभाऊ साकीनाकाच्या "कैलास पर्बत " मधे पोचले.

पण एक घोटाळा झाला. 

त्यांना जबरदस्त  भुक लागली होती,  घाई झाली होती , जणु की सत्तासंपादनाची  आणि मग ते सिंधी भोजन विसरुन गेले आणि भलतेच मागवले . ह्या कैलास पर्बतची खासीयत आहे "छोले भतुरे " त्वरीत मिळु शकतील असे त्यांना वाटले होते खरे पण वाटतं तसं नेहमी घडतच असे नाही.  

एक गडबड झाली.  

ह्या छोले भतुऱ्याने यायला खुप वेळ लावला.  आतापर्यंत कसाबसा धरलेला धीर पण सुटु लागला.  अखेरीस ते आले आणि ताटात पडले..

खरं म्हणाजे राजाभाऊंच्या निष्ठा दुसरीकडे वाहिलेल्या. कुलाब्याच्या कैलास पर्बत मधे जाण्यात त्यांची उभी हयात गेलेली. आता त्याची रया गेली आहे ही बात वेगळी. पण म्हणुन काय झाले. निष्ठा म्हणजे निष्ठा. त्यात तडजोड नाही.  

काय करायचे आता दुसरा इलाजच नाही आणि मग नाईलाजस्तव आणि जराश्या नाराजीनेच टम्म फुगलेल्या पुऱ्याचा उपभोग घेणे सुरु केले.





Tuesday, September 13, 2022

याझदानी बेकरी

खुप महिने, वर्षे झाली असतील "याझदानी बेकरी" मधे बनमस्का, ब्रुनमस्का खायला राजाभाऊ गेलेले नाही. आज अचानक आठवण झाली.






















गव्हाच्या चिकाचा हलवा

 एक जुनी पोस्ट

ज्युईश नववर्षाची सुरवात

उद्या रोश हाश्शाना.

आज नववर्षाचे स्वागत करण्यासाठी खासा बेत घातला गेला, अर्थात तो दर वर्षी ह्या दिवशी असतो म्हणा.

"गव्हाच्या चिकाचा हलवा"

"गव्हाच्या चिकाचा हलवा" करणे महाकिचकट, कष्टाचे काम. तो शिजेपर्यंत दोनएक तास सतत ढवळावा लागतो. जरा जरी थांबले की लगेच गुठळ्या व्हायला सुरवात होते, तयार झाल्याझाल्या नग पातेल्यात ओतुन पसरवणे आणि मग बदाम,पिस्ते, खसखर, किसमीस  ने त्याला सजवणे.

मग सुरु होते ती हलवा थंड होईपर्यंतची जिवघेणी प्रतिक्षा.

महाकष्टाने केलेले, दोनएक तास सतत ढवळून ढवळून हात भरुन आल्याने मग तयार झालेल्या  गव्हाच्या चिकाच्या हलव्याचे आयुष्य फारसे नसते.

उद्यापर्यंत तो संपवायचा आहे.