Sunday, May 22, 2022

साई पॅलेस

 राजाभाऊंच्या अंगात कालपासुन भलताच उत्साह संचारला होता.


"महाराजा भोग" ऑबेरॉय मॉल, गोरेगाव येथे गुजराती, राजस्थानी थाळी जेवायला जे जायचे होते. गेली हजार दिड हजार वर्षे तेथे ते जेवायला गेले नव्हते. पुर्वी अंधेरीला कार्यालय असतांना तेथे वरचेवर जाणे व्हायचे.


पण नियतीला ते मंजुर नव्हते. अर्थात जे काही होते ते चांगल्याकरताच. 


हा सारा पोरांचा चावटपणा. दुसरे काय ?


गाडी फिरवली मालाडच्या "साई पॅलेस" कडे. बुफे जेवायला.


साई पॅलेसचा बुफे फार छान असतो. गेल्याच वेळी राजाभाऊंना तो आवडला होता.


अर्थात राजाभाऊंची ही सुप्त इच्छा होतीच " साई पॅलेस" मधे जायची. जेवण मस्तच होते हे काही वेगळे सांगायला नकोच. काय खाऊ नी काय नाही असे झाले होते. स्टार्ट्रसच एवढे चविष्ट होत की त्यावरुन पुढची कल्पना आली होती.


मजा आली. जीव तृप्त झाला.













Friday, May 20, 2022

"स्टेटस" नरीमन पॉईंट, मुंबई.

 "स्टेटस" नरीमन पॉईंट, मुंबई.


राजाभाऊंचे अत्यंत आवडते रेस्टॉरंट. मग तिथे गुजराती थाळी खाणे असो, पंजाबी जेवण जेवणे असो की मग दाक्षिणात्य खाद्यपदार्थ असो.


गेल्याच आठवड्यामधे राजाभाऊ तेथे डोसा खायला गेले होते, पण  प्रचंड भुक लागली असल्यामुळॆ पंजाबी जेवण जेवणे त्यांनी अधिक पसंत केले.


डोसा खाण्याची अधुरी राहिलेली इच्छा त्यांनी आज पुरी केली.


आवड्ते रेस्टोरंट, आवडता ऑनीयन रवा डोसा, अमर्यादीत सांबार व चटणी सोबत  जे एक मोठे आकर्षण असते. हवे तेवढे सांबार ओरपा ) आणि हवाहवासा वाटणारा सहवास. 


जीवनात आणखी काय हवे ?








Thursday, May 19, 2022

माठात असलेले थंडगार जल म्हणजे जणु अमृतच

 ही सोय ज्या कोणी देव माणसाने केली असेल त्याचे आभार.

भर उन्हाळ्यात उन्हाच्या तुफान झळा मारत असलेल्या तापल्या दुपारी थकल्याभागल्या जीवाला  विश्रांतीसाठी कोटा लाद्या असलेले देऊळ म्हणजे स्वर्ग म्हणायला हवे आणि माठात असलेले थंडगार जल म्हणजे जणु अमृतच.

ओझर-लेण्याद्री-जुन्नर व मग आतल्या रस्ते तुडव तुडव तुडवीत खोडद, मलटण मार्गे रांजणगाव , पुढे श्रीगोंदा, पेडगाव करत सिद्धटेक. मोरगाव आणि थेऊर.

एका दिवसात अष्टविनायक मधले सहा गणपतींचे दर्शन.




अशी काही पाचर मारुन ठेवली

 केवळ जागा मिळु नये या साठी सारा खटाटोप केला गेला. 

अशी काही पाचर मारुन ठेवली की दोघापैकी काहीही निवडले जाण्याची सुतराम शक्यता  नाही, अगदी धुसर सुद्धा नाही.  

पोटात प्रकाश किंवा विनय या दोघांपैकी कोणाच्याही मिसळीला जागा शिल्लक राहु नये म्हणुन काळेकाकांना भरपुर पोहे जबरदस्तीने खायला लावले. कसचं काय नी कसचं काय , विनयही नाही आणि प्रकाशही नाही.

 सारे मनसुबे पोह्यात वाहुन गेले.

गोविंदा

 विजय साजरा करायला ,चल आपण देवदर्शनाला जावु असे राजाभाऊ म्ह्णाले तेव्हा नक्कीच काळेकाकुंना प्रश्न पडला असेल, आपला नवरा आपण होवुन देवदर्शनाला जावु म्हणतोय.

पण आपल्या नवऱ्याला त्याचीच बायको जास्त ओळखणार नाही तर आणखी कोण.

हरे रामा हरे कृष्णा मंदिरात "गोविंदा " नामक खाद्यगृह असते हे काय तिला ठावुन नाही ?विजय साजरा करायला ,चल आपण देवदर्शनाला जावु असे राजाभाऊ म्ह्णाले तेव्हा नक्कीच काळेकाकुंना प्रश्न पडला असेल, आपला नवरा आपण होवुन देवदर्शनाला जावु म्हणतोय.

पण आपल्या नवऱ्याला त्याचीच बायको जास्त ओळखणार नाही तर आणखी कोण.

हरे रामा हरे कृष्णा मंदिरात "गोविंदा " नामक खाद्यगृह असते हे काय तिला ठावुन नाही ?

मसाला डोसा कुरकुरीत आणि मस्त होता.

आणि प्रसाद ! आता ह्या प्रसादासाठी तरी येथे बार बार जाणे होईल.

प्रकाश दुग्ध मंदिर

 कधी कधी राजाभाऊ रविवार सकाळी प्रकाश दुग्ध मंदिर , सिक्का नगर, फडके वाडी गणपतीच्या देवळासमोर , मधे दही मिसळ खायला जातात.




अब की बार उकडीचे मोदक

 आज संकष्टी. अब की बार उकडीचे मोदक नाही खायला मिळाले म्हणुन राजाभाऊंचे मन काहीसे खट्टु झालेले.

पुण्याच्या मुक्कामी एखाद्या संध्याकाळी बेत ठरलेला असरो. नवसह्याद्रीत "रुची " मधे काहीबाही खायला जायचे मग बाजुला "उमिया कच्छी दाबेली " मधुन मस्त दोन दाबेल्या घ्यायचा. 

आज कार्न पॅटीस खावुन झाले, पावभाजी खावुन झाली, दोन दाबेल्या खावुन झाल्या. तरी मोदक नसल्यामुळे  मन तृप्त नव्हते झाले. अचानक त्यांची नजर बाजुच्या "सर्वेश " कडे वळली.

गणपती बाप्पा प्रसन्न झाले. 

उकडीचे मोदक.

मोहाला शरण जातांना

 कठोर परिश्रम करुन गेल्या चार महिन्यात बांधलेले संयमाचे बांध जेव्हा एका मागोमाग एक करत ढासळत रहातात तेव्हा.

भोगा आपल्या कर्माची फळं, राजाभाऊ, भोगा. 

आपलेच हात आणि आपलचं तोंड, मग त्याची सजा पोटानी भोगायलाच हवी नाही का ! 

बुलंद किल्याची पहिली तटबंदी कोसळली ती गोरेगावच्या "ग्रॅंड सरोवर" मधे. 

मोहाला शरण जातांना माणसाला वाटत असते मी तो मोह माझ्या ताब्यात ठेवला आहे. पण तो त्याचा भ्रम असतो ही गोष्ट लगेचच दोन दिवसांनी गोरेगावच्याच ओबेरॉय मॉल मधल्या "बी बी सी " मधे पनीर व चीझ रहित सिझलर्स खातांना लक्षात येते. 

मग परत तिसऱ्या दिवशी केवळ नाईलाजच झाला आहे, भुकेपोटी एका ऋषींनी तर कुत्राही खाल्ला होता हे मनाला समजवत "राधाकृष्ण" मधे अर्धाकच्चा रवा डोसा खाल्ला जातो आणि तो सुद्धा "फुड पॉईंट" मधे बटाटा वडा खावुन सुद्धा पोट न भरल्यामुळे.

माणसाचा आणखीन एक भ्रम असतो. हे सारे थांबवणॆ माझ्याच हातात आहे, मी ते कधीही ते थांबवु शकतो. हा पण भ्रम आहे हे मग त्याच्या दुसऱ्याच दिवशी मालाडमधे "जाफ्रन "मधे बिर्याणी खातांना लक्षात येवु लागते.

गेले तीन दिवस आपल्या कर्माची फळं भोगत राजाभाऊ घरी बसले आहेत. 

आतबाहेर, आतबाहेर करत. 

आता तरी शहाणॆ व्हा, राजाभाऊ, शहाणॆ व्हा. सोसवील एवढेच करा.

गुलाटीस स्वीट्स आणि स्नेक्स

 राजाभाऊंना तसे अधुनमधुन आहारनियंत्रणाचे झटके येत असतात.  असाच एक मनोनिग्रह राजाभाऊंनी गेल्या आठवड्यामधे केला आणि आजच्या दिवशी त्यांच्या तपाचा भंग करण्यासाठी त्यांना परमप्रिय असणारे छोलेभतुरे समोर आले सोबत जिलेबी घेवुन.

 हे छोलेभतुरे बघुन जरी आज राजाभाऊंचे मन पाकुळले असले तरी त्यांनी आज तरी तेथे काहीच खाल्ले नाही. केवळ आपल्या सहकाऱ्यांना सोबत करण्यासाठी ते त्यांच्याबरोबर गेले होते.  

भविष्यात राजाभाऊ  "माझे सत्याचे प्रयोग " करतच रहातील ह्याची गॅरेंटी कोणी द्यावी ?

हे दुकान खुप छान आहे. भावले. आवडले.













Tuesday, May 17, 2022

 राजाभाऊंच्या कुठे जेवायला जाणार, कुठे जेवायला जाणार ह्या सतवणाऱ्या विचाराला संध्याकाळी पुर्णविराम मिळाला.

"कलिंदा " ह्या ठिकाणी जेवायला जायचे हे कळल्यावर आनंद झाला. एक तर नविन जागा, पॉश असे रेस्टॉरंट परत नविन पद्धतीचे Cantonese जेवण ट्राय करायला मिळणार.

जेवण व जागा दोन्ही खुप आवडल्या. आयुष्यातले चार क्षण फार आनंदात गेले.